Ατομική Βιομηχανία

by Stem+Arts
Εμφανίσεις: 36

Ατομική βιομηχανία, ατομική εκπαίδευση και η θέση μας στο μέλλον.  

Εισαγωγή 

Πολύ συχνά στην εισαγωγή ενός βιβλίου ή μιας έρευνας για την τεχνολογική εκπαίδευση τίθεται ως επιχείρημα αναγκαιότητάς της η ανάλυση των παραγόντων που συνεπικουρούν στην πρόοδο της τεχνολογίας και η αναγνώριση του φαινομένου της γεωμετρικής προόδου της τεχνολογικής προόδου. Είναι όμως η τεχνολογική πρόοδος ακριβώς φαινόμενο; Είναι μόνο κάτι που οι ερευνητές της τεχνολογικής εκπαίδευσης παρατηρούν να συμβαίνει και προσπαθούν να το ερμηνεύσουν, να το κατανοήσουν και να προβλέψουν την εξέλιξή του;  
Σε αυτό το άρθρο προτείνεται μια διαφορετική ματιά στη σχέση και το ρόλο της εκπαίδευσης στην τεχνολογική πρόοδο.  

 

Ατομική βιομηχανία και ατομική εκπαίδευση

Με τον όρο ατομική εκπαίδευση δεν εννοείται τόσο η μοναχική μάθηση (ένα παιδί με ένα tablet μαθαίνει από το Internet) όσο η αντίθεση στη λογική της μαζικής εκπαίδευσης. Η μαζική εκπαίδευση στη φιλοσοφική της βάση, και σε πλήρη αντιστοιχία με το κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο της θεσμοθέτησής της, στήριζε το μαζικό σχολείο σαν ένα εργαλείο εξοικείωσης των παιδιών με τον εξίσου μαζικό χώρο εργασίας τους ως μελλοντικών ενηλίκων: το εργοστάσιο. Ακόμη και συνήθειες και οντότητες αυτονόητες στη σχολική διαδικασία, όπως το κουδούνι για το διάλειμμα και το σχόλασμα, η προκαθορισμένη και παγιωμένη ιεραρχική δομή, η μη συμμετοχή των μαθητών στην παραγωγή των κανονιστικών πλαισίων ή η αισθητική ουδετερότητα των κτιρίων, προήλθαν από το εργοστασιακό μοντέλο εργασίας. Σήμερα, και ενώ τα περισσότερα εργοστάσια παραγωγής προϊόντων υψηλής τεχνολογίας χρησιμοποιούν ρομπότ και υπολογιστές, κάνουν συμβάσεις έργου με εξειδικευμένους υπαλλήλους από όλο τον κόσμο, που μπορεί κάλλιστα να προγραμματίζουν από το σπίτι τους με τις πιτζάμες ή κουνώντας το καρότσι του μωρού, και για να εξασφαλίσουν τα υλικά ή την τεχνογνωσία ταξιδεύουν και ψάχνουν σε κάθε αγορά του κόσμου, στα σχολεία παραμένει πεποίθηση καλής εκπαίδευσης η τήρηση των προγραμμάτων και η εξάντληση της ύλης, που με την καλύτερη δυνατή προσπάθεια εξασφαλίζει στα παιδιά εφόδια για να βγουν στον κόσμο του 1980.   
Ένα βασικό πρόβλημα της οικονομίας που η ατομική βιομηχανία γεννήθηκε για να καλύψει αφορά την ίδια τη βάση της μαζικής παραγωγής, την έννοια του μαζικού. Για λόγους οικονομίας των υλικών κι ανθρώπινων πόρων και αντίστοιχης αύξησης της παραγωγής, τα εργοστάσια έφτιαχναν προϊόντα - φωτοτυπίες ενός πρότυπου σχεδίου.
Αυτή η φιλοσοφία παραγωγής οδήγησε και στην παραγωγή εκπαιδευτικών προγραμμάτων ίδιων για όλα τα σχολεία και όλους τους μαθητές μιας χώρας, για να παράγουν μαθητές - φωτοτυπίες ενός πρότυπου σχεδίου.
Σήμερα, οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των καταναλωτών αφορούν βιομηχανικά προϊόντα που καλύπτουν τις δικές τους προσωπικές ανάγκες. Με βάση αυτό το σχέδιο, οι καταναλωτές πλέον μοιράζονται διαδικτυακά γνώσεις και εμπειρίες που τους οδηγούν σταδιακά μακριά από το μαζικό καταναλωτικό μοντέλο και πιο κοντά στο μοντέλο του «κατά παραγγελία». Οι νέες τεχνολογίες της επαυξημένης πραγματικότητας και της τρισδιάστατης εκτύπωσης, που είναι εδώ για να υλοποιήσουν αυτό το μοντέλο, βρίσκονται στην αρχή τους, και για αυτό η χρήση τους στην εκπαίδευση κρίνεται περισσότερο χρήσιμη για τα παιδιά που θα τις χρησιμοποιήσουν ως παραγωγοί ή ως καταναλωτές εξατομικευμένων προϊόντων κι υπηρεσιών κατά παραγγελία, σε δέκα χρόνια, που θα είναι ενήλικες.  
Αυτές όμως οι τεχνολογικές καινοτομίες επηρεάζουν την εκπαίδευση και σε θεωρητικό επίπεδο, καθώς αποτελούν το όνειρο κάθε πιαζετικού και βιγκοτσκικού εκπαιδευτικού ή ερευνητή, αφού η δομή και η χρήση τους τις καθιστούν από τα πλέον ανοιχτού τύπου εργαλεία, που δεν έχουν σωστό και λάθος και δίνουν στο μαθητή τη μεγαλύτερη μέχρι στιγμής ελευθερία να χτίσει εικονικά και πραγματικά αντικείμενα και μέσα από αυτή τη δημιουργική διαδικασία να εξοπλίσει το νου του με ακόμα περισσότερη και καλύτερη φαντασία και δημιουργικότητα.  

 

Leave your comments

Comments

  • No comments found