Μηχανολογική στρατηγική

Η εκπαιδευτική ρομποτική επιτρέπει στους μαθητές να εργαστούν σαν μικροί επιστήμονες, μηχανικοί, και μαθηματικοί, δίνοντας τους εκείνα τα εργαλεία και τις ρυθμίσεις για την ολοκλήρωση των όποιων έργων (project) τους δοθούν.

Κατασκευάζουν με δομικά στοιχεία (τουβλάκια) μηχανικές κατασκευές συζητώντας και επιλύοντας ταυτόχρονα πραγματικά προβλήματα από το φυσικό κόσμο που τα περιβάλλει. Μαθαίνουν πως μπορούν να δώσουν «ζωή - κίνηση» στις κατασκευές τους μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή αποκτώντας δεξιότητες προγραμματισμού, engineering (σχεδιασμός και κατασκευή) και επίλυσης προβλημάτων (problem solving).

Εντούτοις, η κατασκευή και ο προγραμματισμός ενός ρομπότ για να τελεί μια λειτουργία στην εκπαιδευτική ρομποτική, είναι ως ένα βαθμό, μια in vitro διαδικασία. Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συντελούν στην υλοποίηση ενός μηχανολογικού σχεδίου στην πραγματική ζωή, που στην εκπαιδευτική ρομποτική παραλείπονται για πρακτικούς λόγους. Ένας από τους παράγοντες αυτούς είναι οι στρατηγικές που αναπτύσσονται μεταξύ ομάδων κατασκευαστών. Η δραστηριότητα που θα πραγματοποιήσουν τα παιδιά σκοπεύει να φέρει αυτόν τον παράγοντα στο παιχνίδι της εκπαιδευτικής ρομποτικής.

Υπάρχουν δύο ομάδες κατασκευαστών ρομπότ. Και οι δύο πρέπει να κατασκευάσουν και να προγραμματίσουν ένα ρομποτικό όχημα για να κερδίσουν την άλλη ομάδα σε έναν αγώνα με προκαθορισμένη διαδρομή. Οι ομάδες μπορούν να προγραμματίσουν το ρομπότ τους για να αποφύγει τα εμπόδια, ή να συζητήσουν μέσα στην ομάδα ή με τις άλλες ομάδες για την πορεία που θα προτιμήσουν, για να αποφύγουν την σύγκρουση με το άλλο ρομπότ. Υπάρχει ακόμη μια επιλογή: αυτή της σκόπιμης σύγκρουσης των ρομπότ, για να εμποδίσουν την πορεία της άλλης ομάδας προς τον τερματισμό. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα του αγώνα δεν είναι μόνο θέμα καλής κατασκευής και προγραμματισμού, αλλά και του συνδυασμού των στρατηγικών των δύο ομάδων.